Personal

Onze dochter is hoogsensitief.

11 december 2018

Ik ben Jennifer, 30 jaar, en de moeder van Peach. Mijn oudste dochter is vijf jaar oud en hoogsensitief. Een prachtige eigenschap die helaas ook voor heel veel problemen kan zorgen. Ik heb beloofd om hier meer over te gaan delen.

Laat ik eerst iets duidelijk maken. Hoogsensitiviteit is absoluut geen ziekte of psychische afwijking. Het heeft ook niets te maken met autisme, maar kan wel samengaan. HSP (hoogsensitief persoon) is een vorm van het anders beleven van de (gevoels)wereld om je heen. Het is een aangeboren eigenschap die een hoogsensitief persoon veel mooie dingen, maar ook uitdagingen kan brengen. Daarnaast ben ik absoluut geen dokter en kun je aan de hand van deze blog geen conclusies trekken met betrekking tot je eigen kinderen en diens problemen. Ik adviseer je altijd een dokter te raadplegen bij struggles die je niet zelf kunt plaatsen of oplossen.

 

Het begin

De vraag die het meest gesteld wordt is: “Hoe en wanneer wist je dat Peach HSP is?”. Peach kwam na een prachtige, maar snelle bevalling ter wereld als een huilbaby. Een hele erge huilbaby met zware reflux en overstrekkingen. Wat ook al snel opviel, was dat baby Peach de aanraking van ‘vreemden’ niet kon waarderen en haar overstuur maakten. In mijn armen, en die van papa, werd ze rustig, maar zodra anderen haar wilden vasthouden, raakte ze compleet overstuur. Ook kon Peach niet tegen drukte. Zodra wij Peach meenamen naar familie, raakte ze altijd overstuur. Wij bezochten voor die problemen, na vijf weken non-stop huilen en niet slapen, de osteopaat. Wat een osteopaat doet moet je even googlen, maar ik zweer erbij. Zij verrichte wonderen bij Peach en haar inzichten openden onze ogen. Voor het eerst kwam ik in aanraking met het woord ‘prikkels’. Aan de spanningen in Peach haar slechts één maand oude lijfje, voelde de osteopaat blokkades die typerend waren voor stress en overprikkeling. Peach moest ingebakerd worden in een speciaal klittenbanddoek en de behandelingen maakten van onze huilbaby weer een gewone baby. Ik kon de spanning uit haar gezicht zien verdwijnen. Maar zodra ze overprikkeld raakte, kwamen de problemen terug. Wij leerden Peach steeds beter kennen en begonnen prikkels te mijden. Dit hielp enorm. We gingen niet meer naar verjaardagen of met de wagen door de stad wandelen. Heel veel rust, reinheid en regelmaat. Onze baby bleek hoog sensitief te zijn.

 

Prikkels

En onze baby werd een dreumes, peuter en kleuter die nog steeds extreem gevoelig is voor prikkels. En bij prikkels denkt iedereen vaak aan drukke menigtes met mensen of hysterische feestjes, maar dat vinden alle kinderen vaak gewoon niet leuk. Prikkels die iemand met HSP ervaart, gaan veel verder dan dat. Peach kan overprikkeld raken van bepaalde geuren, geluiden, kriebelende kleding, een trekkend elastiekje in haar haar, pijn, griep, de energie of emoties van andere mensen; het gaat heel ver. Maar Peach ziet ook heel veel details, is heel empathisch en zorgzaam. Ze kan gevoelens en emoties benoemen waar andere kleuters het bestaan niet vanaf weten en ze is extreem zelfstandig. Peach herkent situaties, plaatsen en mensen die ze slechts één keer heeft gezien. Ze onthoudt verhaaltjes en dingen die ze op tv ziet, kan na het luisteren van een liedje dit vrijwel meteen meezingen wanneer ze het voor de tweede keer hoort en zo kan ik nog wel even door gaan. Het is vooral heel mooi dat Peach haar gevoeligheid inzet voor haar naasten. Ze is heel lief en zorgzaam voor haar zusje. Ze geeft ons complimentjes. Wanneer ik voor haar een ‘gezellig’ bordje met eten maak, zegt ze: “Nou dat heb je leuk gedaan mama. Dat ziet er echt leuk uit, dankjewel.”

 

Problemen

Maar haar grote vorm van bewustzijn geeft ook problemen. Juist doordat ze zoveel informatie en details absorbeert, raakt haar hoofd overvol. Ze krijgt daar nachtangstaanvallen van, omdat ze prikkels niet kan verwerken in haar slaap. Zo kan Peach zich ook zorgen maken om ‘grote mensen’ problemen en hier letterlijk van wakker liggen. Ze wil altijd dingen oplossen of van ons overnemen. Peterpaul en ik proberen daarom ook heel vaak dingen niet in haar bijzijn te bespreken. Zo zijn wij al een tijdje bezig met een project om een huis te laten bouwen, lang verhaal, het is een totaal onzeker project, maar er moeten wel dingen voor geregeld worden. Zodra Peach iets hoorde over een ander huis, raakte ze meteen in de stress en dacht dat we volgende week al zouden gaan verhuizen. Iets wat totaal niet aan de orde is en ook helemaal niet door kan gaan. Maar het gaat in haar hoofd zitten en dan krijgen wij het er bijna niet uit. Zodra ik ook maar even niet lekker in mijn vel zit of gespannen ben, is zij dat ook of probeert zij mij ‘beter’ te maken. Ze hoeft daar helemaal niet mee bezig te zijn. Ik wil dat ze gewoon een lekker onbezorgd kinderleventje leidt, maar Peach heeft blijkbaar een andere missie hier op aarde.

 

To be continued

Eigenlijk merk ik dat ik Peach haar superpower niet in één blogje uit kan leggen of alles kan delen wat wij met haar HSP meemaken. Ik wil daarom graag in een volgende blog een bepaald aspect van HSP meer uitdiepen. Is er iets specifieks dat jullie zouden willen weten? Stel je vraag gerust in een comment onder deze blog, dan kan ik er meer over vertellen in een volgende post. Bedankt voor het lezen, dit is voor mijn toch best een moeilijk onderwerp omdat Peach haar hoogsensitiviteit iets is waar wij altijd mee te maken hebben. De mooie maar ook moeilijke momenten, denk aan de afgelopen Sinterklaastijd. Het was voor ons een hel. Ik hoop juist meer openheid over dit onderwerp te krijgen, en het taboe te doorbreken voor kinderen (en volwassenen) die met hun hoogsensitiviteit worstelen. Be kind.

 

X Jenn

 

Follow by Email
Facebook
Twitter

14 reacties op “Onze dochter is hoogsensitief.

  1. Hallo Jennifer,

    Ik vind dit echt ontzettend mooi geschreven! Ik lees jouw/jullie worsteling heel duidelijk, maar tussen alles door ook enorme liefde voor Peach, mooi hoe je dat allemaal hebt verwoord!

  2. Nou super mooi en helder geschreven.. ik vind het heel belangrijk dat er meer openheid over is, want het bestaat en het is zo belangrijk als ouder dat je er voor je kind bent en hier dus ook voor openstaat en er iets aan probeert te doen. Mijn zus heeft een dochter die hsp is en strong willed… extra pittig!

    Ik lees graag hoe je stituaties op deze leeftijd vermijd of juist niet en hoe je met haar klachten omgaat..

  3. Wat een mooi omschreven stuk over de superpower van jullie dochter! Ik herken mezelf als kind (en volwassene) in de dingen die je beschrijft, en ik weet zelf nog maar sinds ren aantal jaar dat ik een HSP ben. Onze oudste dochter van 3,5 is ook hoogsensitief, dat werd bij haar op de kinderopvang al duidelijk (2 halve dagen in de week, de rest thuis bij mij waardoor ze door de rust en regelmaat nog maar weinig tekenen vertoonde van hoogsensitiviteit). Nu ze naar school gaat (België vanaf 2,5 jaar) komt vaker naar boven hoe moeilijk het voor haar kan zijn. Gelukkig ziet de school dit zelf ook en proberen ze samen met ons via kleine aanpassingen de dag zo stabiel mogelijk te maken, zonder al te veel pieken en dalen door de vele prikkels. Ook hier kledingetiketjes die eruit moeten, kriebelstofjes zoals wol, luide geluiden (droogmachines voor handen in wc’s zijn gevreesd hier), kleine stukjes in yoghurt (dus vooral textuur van bepaalde etenswaren), maar ook heel zorgzaam voor haar zusje, altijd willen helpen, vragen wat er is of wat er is gebeurd, zo ontzettend veel onthouden (al vanaf 1,5 onthield ze dingen die maanden ervoor waren gebeurd), liedjes meezingen nadat ik ze zelf nog maar 1 keer heb gezongen, en nog meer mooie dingen. Wat ontzettend fijn voor Peach dat jullie haar zo goed begrijpen en haar kunnen geven wat ze nodig heeft, die begeleiding doet al zo veel! Liefs.

  4. Wow wat een respect!!! Ik vind het bewonderenswaardig hoe je zo open en ‘kwetsbaar’ je ervaringen deelt.
    Ik zeg kwetsbaar, omdat dat m’n eerste associatie is. Onze dochter doet me erg denken aan Peach en ook wij zijn na een doolhof aan vermoedens van hoogbegaafdheid, ADHD op het pad van HSP gekomen.

    Onze dochter benoemt ook zich anders te voelen dan andere kinderen.
    Tijd om hulp te zoeken dachten wij, er loopt een traject richting ‘breed’ onderzoek. Maar hoe kom je op het pad van HSP aangezien deze niet aangevinkt staat in de DSM bijvoorbeeld?
    Wat helpt en hoe leg je het op kindniveau uit?

    Succes en bedankt voor het delen!

  5. Heel herkenbaar! Onze zoon van 6 is ook hooggevoelig. Er is ook veel onbegrip van buitenaf, of ‘stel je niet zo aan’. Hij legt de lat ook heel hoog voor zichzelf en daardoor is ie vaak teleurgesteld in zichzelf. Als je net in groep 3 zit kan niet gelijk zo goed lezen als de juf :). Ik ben benieuwd naar je volgende blog! Nu genieten van wat rustigere weken en straks even niks in de kerstvakantie! Groetjes Kim

  6. Heel herkenbaar verhaal. Goed dat je het wilde delen. Ik ben zelf ook HSP en ik denk mijn jongste ook. Ook kleding is voor haar moeilijk meestal zit het niet lekker. En grote mensen zorgen ook heel herkenbaar. Ik vind het zelf lastig om verjaardagen etc te bezoeken/vieren. Daar hebben wij nog dagen “plezier” van ondanks dat ze al bijna 9 jaar ouder is dan jullie Peach.

  7. Ik vind het knap, dat je dit met ons wil delen. Het lijkt mij zo lastig, niet alleen voor jullie. Maar ook voor lieve Peach, vooral als er zoveel tegelijk door je hoofd gaat op zo een jonge leeftijd. En zij het gevoel heeft het te willen oplossen, en het niet kan verwerken. Wat een schat van een kind is ze! Ik vroeg mij af of zij er zelf van bewust is dat ze hsp is, hoe ermee omgegaan wordt op school.
    ❤❤❤

  8. Super knap dat je dit deelt!
    En heel herkenbaar bij mijn situatie met mijn zoon van 5..

    Soms zo moeilijk te verwoorden aan anderen die het niet snappen of het niet zo zien..

    En zo blij dat sint weg is ook! Het is een leuke tijd en lastig tegelijk…

    Geniet even van de rustige periode tot aan kerst
    En ik ga aan je denken als hier weer iets voorvalt, want je geduld wordt soms aardig op de proef gesteld (iets met positief blijven denken😉)

    Liefs 😘

  9. I wish I had parents like you….
    Dan had ik wellicht mezelf nu als normaal en ok kunnen zien ipv ‘lastig’, ‘complex’, ‘anders’ etc.
    Maar goed, niet in blijven hangen, das war einmal, nu vooruit en kijken hoe er zo goed mogelijk mee om te gaan. Vallen, tijdje blijven liggen-> lekker ontprikkelen, en dan weer opstaan….. en doorgaan maar wel met de gedachte, zo werkte t niet, hoe dan wel. Hsp zijn en 100% solo mom zijn van een niet hsp energie bommetje is er 1 van pieken en dalen en uitdaging to the max… Dus regelmatig ‘lights off’ en tegen mezelf zeggen;
    I am a damn good solo traveler who does not need crowds and distraction to feel happy, alone ….
    Peaches komt er wel! met zo’n support! en keep on writing about it.

  10. Wat fijn dat je dit wil delen en een herkenbaar verhaal. Mijn dochter is 2,5 en toch anders dan ‘gemiddelde’ kindjes. Als baby ook een huilbaby en reflux, osteopaat deed wonderen. Rust, ritme en regelmaat zijn nog steeds belangrijk. Ze praat al als een kleuter en is heel opmerkzaam. Ik denk dat zij ook hoogsensitief is, ook omdat ik denk dat ik dit zelf ben. Wat kan je doen als je vermoedens hebt? Daar ben ik benieuwd naar. Ga je dan naar een dokter?

  11. Lieve jenn
    Wat goed dat je hier een stuk over schrijft, ik denk dat je veel gezinnen kan helpen met jullie ervaringen en tips hierin. Ik heb voor jullie ook een tip, misschien is het wat voor jullie.
    Al een tijdje zie ik dit voorbij komen en ik heb zelf de stress olie van young living ook en werkt als een malle.
    https://www.happyhooggevoeligekids.nl/youngliving/

  12. Hey Jennifer,

    Jitske en ik zaten net naar het journaal te kijken en dachten onafhankelijk van elkaar….. is ze het nou? Wat leuk!!

    Mijn/onze ogen gingen nog verder open toen ik las over je dochter Peach. Je beschrijft zo treffend herkenbare situaties en eigenschappen. Het lijkt wel of het over Fenna gaat.

    Ook Fenna begon als huilbaby met reflux. Om radeloos van te worden. Ze huilde zo’n 10 tot 14 uur op een dag ##*((@%&* Om het niet saai te maken ook een koemelkallergie. Dat kon er ook nog wel bij. En wat ze allemaal hoort en ruikt. Bizar.

    Je snapt vast hoe bang wij waren om haar naar een kinderdagverblijf te brengen. Want zou ze zich daar wel op haar plek voelen? Wat waren we blij dat ze het bij Rollebol zo ontzettend naar haar zin had.

    Nu Fenna wat ouder wordt kunnen we over dingen wat beter met haar praten. Sommige dingen kan ze onder woorden brengen, maar andere dingen ook niet. We hebben nog een lange weg te gaan.

    Van ons de groeten en succes met je schitterende blog.

    Groeten van Jitske en Erwin.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *