Personal

Kraamweek Rebel

2 november 2017

Ik kan er niets aan doen maar ik zit de laatste dagen zó in een bubbel. In deze blog blik ik samen met jullie terug op mijn kraamweek en zie je foto’s die ik niet eerder heb gedeeld!

Ik kan alleen maar terug denken aan vorig jaar november. Mijn hoogzwangere babybuik, de super vollemaan en mijn bevalling. Onze eerste momenten als gezin van vier en de kraamtijd. Ik heb heimwee naar alle eerste momenten als mama van twee. Maar wát een feestje, onze lieve Rebel November wordt bijna 1 jaar!

Vorige jaar schreef ik een blog over mijn bevalling, een geweldig mooie tweede keer waar ik met veel liefde op terugkijk. Dit geldt ook voor de kraamweek. Ja, het was een roze wolk! Dat mocht ook wel na de twee jaar durende nachtmerrie van miskramen en ziekenhuisbezoekjes. Een nieuw mini mensje aan ons team toevoegen ging niet zonder slag of stoot en dit drong pas echt tot mij door op het kraambed.

Ondanks de roze wolk heb ik heel erg veel verdriet gehad. Waarom?

Dit kun je lezen in deze throwback blog.

 

De eerste foto van Mama & Rebel in mijn filmrol. (mijlpaal dingen)


Voor het eerst met z’n viertjes. Peach vond het erg spannend allemaal. Vooral het infuus in mijn arm. De kraamhulp was gebeld en wanneer Rebel op temperatuur zou zijn (madam was 36,3 en met 36,5 mag je pas naar huis) zou de kraamweek beginnen!


Dit moment is mij zo dierbaar. Je firstborn samen zien met de baby. Peach kon zelf op de bank klimmen en zo altijd even bij haar zusje in de box kijken. Zo bizar lief hoe voorzichtig zij haar zusje aaide.


Dit stond in de kraamweek centraal. Uren maar dan ook uren kijken naar een heel zoet en kalm babytje. Gewikkeld in dekentjes en slapen op je borst of in haar babynestje. Cocoonen for life!


Rebel was 1 dag oud. We hadden een fijne eerste nacht gehad. Peach had ook lekker geslapen en wilde haar zusje ineens vast houden! Wij forceerde niets bij Peach. Geen kusjes en knuffels op commando. Ze moest zelf openstaan voor contact met haar zusje. En kijk wat daar dan van kwam. Dit bekkie zegt genoeg! Wat hebben wij toen veel in bed gehangen en geknuffeld zeg, heerlijk!


Papa met zijn meiden.
Voor het eerst zo samen een avondje op de bank.
Het voelde allemaal zo onwerkelijk, eindelijk is Rebel er!


Naarmate de kraamweek vorderde wilde Peach steeds vaker bij haar zusje zijn.
Vooral wanneer ze ’s ochtends uit bed kwam, knuffelen met Rebel en zachtjes aaien.
Dit was mijn uitzicht elke ochtend. SMELT!


Mama was forever aan het voeden.De eerste 48 uur dronk Rebel goed, daarna had ze er geen kracht meer voor.Rebel begon flink af te vallen en ik raakte in paniek.Ik wilde de borstvoeding zo graag laten slagen maar was ook heel bang. Dit alles zorgde voor zoveel stress en liters kraamtranen die ik heb gehuild.Ik was zo teleurgesteld, ik wilde het zó graag.Het kolven ging niet goed en ik moest de knoop doorhakken.


Na oneindig veel pogingen tot actief voeden. Overleg met de lactatiedeskundige en het bijvoeden met kunstvoeding, toch besloten om over te gaan op de fles. Rebel was inmiddels te veel afgevallen en mijn hart brak. Ik werd er moe en onzeker van terwijl alles zo voorspoedig ging en Rebel het zo goed deed. Ik heb echt gehuild for life. Mijn kraamhulp was zo lief voor mij. Ze was een echte steun en hielp mij alle rust te bewaren en positief verder te gaan. Ze verwende mij met een stevige en voedzame lunch om weer op krachten te komen.


En toen die knoop was doorgehakt ging ook de deurbel. Tijd voor de gehoortest en de hielprik. Nee, mijn tranen waren nog niet op. Ik heb heel hard gehuild om de hielprik, Rebel daarentegen niet.
Die gaf serieus geen kick!


Na de hielprik was het tijd om samen te ontspannen en voor mama om bij te komen van alle tranen. Onze kraamhulp stelde voor om lekker samen te gaan douchen. Ja ja, Mama en Rebel gingen voor het eerst samen onder de douch! Wat een fijn moment was dit zeg! Dat kleine glibberige babylijfje zo dicht tegen mij aan. Ik voelde mij zo verliefd op mijn babytje maar vooral  stukken beter en opgelucht over mijn keuze!


Na 7 dagen ging ik voor het eerst naar buiten. Rebel mocht helaas niet mee omdat zij nog niet op haar geboorte gewicht zat. Wij hebben van dit moment gebruik gemaakt om even alleen met Peach naar de diertjes te gaan. Ik voelde mij erg goed en Peach vond het fijn om even “alleen” met papa en mama te zijn. Ik vond het ook heerlijk, even als vanouds, met z’n drietjes.


De kraamzorg werd verlengd omdat ik zo getruggeld had met de borstvoeding. Marga van Joybaby bleef nog even wat langer om ons op weg te helpen met de kunstvoeding en dat was heel fijn. Marga kraamde ook bij ons toen Peach werd geboren. Zo leuk om weer de zelfde kraamhulp te hebben. Het voelde heel vertrouwd en fijn. En precies een jaar later verwacht onze kraamhulp Marga  zelf haar eerste kindje. Ze is precies op de zelfde datum uitgerekend als ik toen van Rebel was! Zo bijzonder!

Wat is het toch snel gegaan en wat houd ik bizar veel van mijn meisjes en hun papa. Ik kan niet geloven dat dit allemaal alweer een jaar geleden is en scrol door deze blog heen met de tranen in mijn ogen. Het eerste baby jaar wordt alweer afgesloten. Ik heb er heel veel moeite mee maar ben zo dankbaar voor ons wondertje. Ondanks de borstvoeding drama kijk ik met een intenst gelukkig gevoel terug op mijn kraamweek en koester deze mooie herinnering.
Wat voel ik mij een rijk mens!

Follow by Email
Facebook
Twitter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *