Personal

De speen afleren

29 maart 2016
Man o man, wat was ik blij toen Peach als 8 weken oude baby eindelijk een speentje accepteerde. Toen wist ik nog niet dat ik mijn eigen doodvonnis tekende (zoals vele ouders) want de stap zetten om die ellendige speen af te leren is zo makkelijk nog niet. 
 

De een doet het rigoureus en flikkert hem meteen de prullenbak in. De ander haalt er pedagogisch verantwoorde voorleesboekjes bij of een beloningskaart en stickert zich een ongeluk. Zo doen we allemaal maar wat, in de hoop dat het een succes wordt. Wat helpt nou echt? Je leest hier hoe wij het met Peach hebben aangepakt.

 

Het moment om te stoppen.
Peach wordt bijna vier en wij vonden het wel eens mooi geweest met die speen. Naast het feit dat ik het echt geen porem vind om een groot kind met een speen te zien, had onze tandarts laten weten dat de speen een negatief effect begon te hebben op haar gebit. Ik zag er als een berg tegen op om te stoppen met dat ding maar het moest nu gewoon echt! Ik had vooraf zo geen zin in gejank en slapeloze nachten. Dat Peach na 3,5 jaar nog met een speen sliep hadden wij te danken aan onze eigen laksheid. Papa en mama vonden het wel best en op z’n tijd lekker rustig en makkelijk.

De aanpak.
Wat was ik klaar met die discussie iedere ochtend. Peach probeerde ons elke dag opnieuw te overtuigen dat haar speen niet terug in haar bed hoefde.  Hoe irritant was het dat ze met dat ding in haar mond tegen ons praatte en amper verstaanbaar was. Steeds vaker benoemden wij dat de speen binnenkort weg zou gaan. Binnenkort is voor een peuter niet meetbaar en dat is tijdens het inmasseren van het slechte nieuws handig. Naarmate wij het  vaker zeiden begon het onderwerp bij Peach te leven. Zo vertelde ze steeds vaker uit zichzelf dat haar speen binnenkort weg zou gaan.  We hadden aan Peach verteld dat haar speentje naar een nieuwe baby moest worden op gestuurd omdat spenen voor baby’s zijn en Peach dat allaaaaaang al niet meer is.  Dat vond ze zelf ook. Op x moment vertelden wij dat morgen de dag was dat de speen opgestuurd zou worden. We kochten nieuwe knutselspulletjes en maakten samen een kaart. Ze mocht  zelf haar speen in de enveloppe doen en hem dicht plakken. Samen liepen we naar de brievenbus en Peach gooide de kaart met speen er zo in.  Ik denk dat ik onder het hele gebeuren zenuwachtiger was dan zij. Peach zwaaide naar de brievenbus en riep “ doei tuttie”.  Tsja, en toen had ze opeens geen speen meer en ik kneep hem zwaar. Papa en mama hadden zich op een draak van een nacht voorbereid en gingen om 20:00 naar bed. Maar Peach sliep die nacht prima, heeft totaal niet gehuild en tot op de dag van vandaag nooit meer naar haar speen gevraagd. Ik kan het eigenlijk nog steeds niet geloven maar wij zijn abnormaal trots en zo blij dat ze van dat ding af is.

 

 

De goudentip.
Voel aan of het moment van stoppen de juiste is. Je moet je als ouder beseffen dat je een stukje veiligheid wegneemt van je kindje. Dat moeten ze op dat moment wel aankunnen. Stop dan ook niet zomaar met een speen en al helemaal niet op een moment wanneer jouw kleine misschien wel helemaal niet lekker in zijn of haar vel zit. Gebruik de speen niet als chantage middel. Opmerkingen als “ dan gooi ik je speen weg” werken alleen maar averechts. Je kind zal namelijk  alleen maar meer doen alsof hij of zij niet zonder kan, 1-0 voor jouw mini dus. Betrek je kind erbij. Doe het samen. Er zijn heel veel “leuke” manier om afscheid te nemen van een speen. Je kunt hem naar de sterren of een spenen fee sturen met een heliumballon. Begraven als een schat, op de post doen of er een leuke beloning tegenover zetten. Helpt dit allemaal niet? Dan is het soms gewoon keihard doorzetten. Het huilen ’s nachts houdt op een dag op en ook dan ben je trots op jouw kleintje! Goodluck voor alle papa’s en mama’s die het avontuur nog moeten aan gaan. Jullie kunnen het en je kindje zeker!

 

Ik ben super benieuwd hoe andere ouders het hebben aangepakt met de spenenkwestie. Of laat mij weten wat jullie van onze manier vinden.
Misschien hebben jullie ook een gouden tip?! Deel hem dan!
Laat het mij weten door onder de blog een reactie achter te laten of op mijn Instagram!  Dat vind ik leuk!

 

Follow by Email
Facebook
Twitter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *