Mini

Zindelijk!

21 september 2016

Nou de vlag kan uit hoor! Eindelijk is het zover, Peach is zindelijk! Woehoe! Ik zeg eindelijk omdat ik niet had verwacht dat Peach er zo “laat” mee zou zijn.

Dit omdat mevrouw op 2,5 jarige leeftijd dagelijks aangaf wat en wanneer ze iets in haar luier ging doen.  Peach waarom loop je niet door? Ik ben even aan het plassen. Oh oké.  Moet je dat niet op de w.c of op het potje doen? NEE! Mama?! Ja Peach? Ik ga even poepen. Oké maar zullen we dat dan op het potje proberen voor stickers-snoep-duplo-ijs-etc.? NEE!

Er zijn 3 potjes, 2 toiletbrilverkleiners, 6 plas en poep boekjes voor aangeschaft maar Peach dacht dikke vette (middel)vinger voor jou mama.  Ik met mijn pedagogische diploma’s opzak krijg andermans kind zo zindelijk en die van mij werkt voor geen meter mee.  Zucht.

Potje nummer 1 was volgens Peach niet de goede kleur. Potje nummer twee was roze maar omdat Peach erg lang is moest ze diep door haar knietjes buigen voordat ze zat en dat vond ze niet fijn. Protest alom en al snel werd het potje gebruikt om water in te doen en om mee te spelen met poppetjes en andere kleine plastic accessoires die zogenaamd aan het “zwemmen” waren. Je snapt dat dit potje zijn geloofwaardigheid had verloren. Oma spotte een potje die hoger was dan normaal, meteen ook een toiletbrilverkleiner is en opstapkrukje om bij de wc te zetten. Nou, die viel bij Peach in de smaak. Na twee keer er enkel en alleen op zitten was dat de korte carrière van potje nummer 3.

Toen kwam babyNovember in de picture. Hoe fijn zou het zijn om de grote zus in spe uit de luiers te hebben? Voor mij een enorme motivatie om het weer te gaan proberen. We schafte een kekke plasjes en poepjes poster aan en maakten er een grote show van om haar op de pot te krijgen. Ze nam zo nu en dan plaats maar er gebeurde geen bal. Poster ging weer van de muur en we lieten de boel voor wat het was. Want pushen heeft geen zin.

Zomer. Het nieuwe ideale moment. Blote kont, potje in de tuin en plassen maar. Dat plassen gebeurde zeker, vooral door de hele tuin. Ze liet het continue lopen en ik vond het reuze zielig. Voelt ze het opeens niet meer? Hoe kan het nou steeds mis gaan? Ik had besloten om er helemaal mee te kappen. Dat arme kind, arme ik. Wat hebben we hier aan? Ik probeer het wel weer vlak voor dat ze naar school moet. Ze zal heus niet op haar 18de nog een luier dragen. Ik spoelde mijn droom om Peach zindelijk te krijgen door de plee en liet het lekker los. Wat gaf dat een rust, heerlijk!

Een aantal dagen voor haar 3de verjaardag vond Peach het toch wel vreemd. Waarom staat er een baby op mijn billendoekjes Mama? Omdat billendoekjes voor baby’s zijn Peach. Oh, zei ze en keek er bedenkelijk bij. Ik gebruik sinds haar geboorte de zelfde luierdoekjes van Pampers, baby sensitive. Er staat inderdaad een baby op de verpakking en die baby irriteerde haar ineens mateloos. Wie is die baby op mijn luiers? Zelfde verhaal. Ik gebruik de active fit luiers van Pampers en dat net even te bleke, zoet gesmoelde jochie op de verpakking is in Peach haar optiek toch echt een mega baby. Ik ben geen baby meer mama, ik ben Peach. Ik word een grote zus. Ja dat klopt lieverd maar dan moet je op het potje plassen als je geen baby meer bent, toch? Is goed zei ze.  Ik wil geen luier meer om.  Ik wist niet wat ik hoorde?! Zo gezegd, zo gedaan.

                  

  
Peach is deze baby-facen  meer dan zat!

De poster en het potje werden uit het stof gehaald. Mevrouw kreeg een eigen potjes plek en de een na de andere plas werd erin geknald. Ik kon het wel uitschreeuwen, zo super trots was ik! Ze heeft ineens het licht gezien. In minder dan een week is ze helemaal van haar luier af. Ze plast en poept – ja ik herhaal – poept op de pot. Ik had verwacht dat poepen nog even een dingetje zou zijn, laat eerst die plasjes maar lekker gaan maar mevrouw dacht daar anders over. Tijdens het spelen zei Peach ineens dat ze moest poepen, nou hup daar ging ze! Ze was super trots op zichzelf en zat schaterlachend op haar potje. Mijn hart maakte een sprongetje, mama was ook zo mega trots! Wat een mijlpaal dat zindelijk worden.

Geen luier om naar de speeltuin of supermarkt. Mee uiteten zonder luier. Naar ballet en schooltje zonder luier en ze heeft gewoon geen enkel ongelukje gehad!!

De poepjes en plasjes poster zit bijna vol.  Ik vond het moeilijk om een passende beloning te vinden. Een cadeautje voor een kind wat alles al heeft is ook niet echt een mega motivatie. Daarom had ik bedacht om haar te belonen met iets wat ze echt helemaal te gek vindt, zwemmen bij de Holle Bolle Plons. Een uitje in plaats van iets materialistisch en man o man, dat werkt dus echt als een tierelier. We komen er vaak maar nu expres niet meer om haar zo te stimuleren om goed te blijven plassen en poepen voor haar grote beloning!


Lekker plakken! Ik ben zo trots op mijn meisje!

 

Heb ik dit plotselinge succes te danken aan de Pampers verpakkingen? Ik weet het niet. Misschien was het net een duwtje in de goede richting. Een ding is zeker, een kind kiest zelf het moment. Je kunt als ouder je trukendoos beter bij het grofvuil zetten want je hebt er geen moer aan. Jouw kleine deugniet bepaald helemaal zelf wanneer de tijd daar is. Papa en mama moeten gewoon leren om geduld te hebben. Ik kan je zeggen, het werkt!

X Jenn

​P.S
Ik ben heel benieuwd hoe andere mama’s het hebben aangepakt?!
Vind je het leuk om jouw gouden tip te delen? Let me know!

Follow by Email
Facebook
Twitter

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *